تحقيق درباره تفاوت انگيزش دروني و بيروني با اين سوال شروع مي شود: "اگر كسي مشغول فعاليتي باشد كه از لحاظ دروني جالب است و بعد پاداشي بيروني براي اين كار بگيرد، ‌انگيزش دروني او براي ان فعاليت چگونه خواهد شد؟"

شايد در نگاه اول گمان كنيد كسي كه خودش انگيزش دروني دارد وقتي انگيزش بيروني هم به آن اضافه مي شود به نوعي فوق انگيزش دست پيدا مي كند!‌

اما بر خلاف تصور عموم  انگيزش نه تنها افزايش پيدا نمي كند بلكه دادن پاداش بيروني براي فعاليتي كه به صورت دروني جالب است معمولا انگيزش دروني آينده را تضعيف مي كند. به تاثير نامطلوب پاداش بيروني بر روي انگيزش دروني زيانهاي نهفته پاداش گفته مي شود. اما به چه دليل اين اتفاق مي افتد؟‌

قبلا درباره خودمختاري مختصري توضيح داديم. به نظر مي رسد علتهاي بيروني مورد انتظار و مادي براي پرداختن به يك تكليف سبب كم شدن خودمختاري افراد مي شود و همين سبب كاهش انگيزش آنهاست. به طور كلي هر گاه كسي احساس كند براي كاري كه انجام ميدهد چيزي به عنوان پاداش دريافت مي كند همين به صورت ناخودآگاه بر او اثر مي گذارد تا در كاري كه آن را به دلخواه انجام ميداده احساس تعهد بيشتري كند همچنين هر گاه بداند ديگراني در انتظار ديدن نتيجه كار او هستند،‌ همين ميزان خودمختاري فرد را كاهش داده و سبب مي شود كه انگيزش دروني او كمتر شود.

منيع: فصل ششم انگيزش و هيجان،‌ جان مارشال ريو،‌ يحيي سيد محمدي