در مبحث رهبری در گروهها معمولا با دو مفهوم توانایی های تکلیفی و میزان مشارکت مواجه می شویم. در توانایی های تکلیفی واضح است که هر چه فرد از نظر مهارت و توانایی نسبت به سایر اعضا وضعیت بهتری داشته باشد بیشتر احتمال دارد به رهبری گروه انتخاب شود. و این مسئله ای امید بخش است چرا که افرادی که شایستگی دارند می توانند در مسند مدیریت ظاهر شوند. اما در باره میزان مشارکت، باید بگوییم هر چه فرد در جمع گروه بیشتر صحبت می کند و در کارها سهیم می شود فارغ از اینکه آیا توانایی رهبری دارد یا ندارد، بیشتر می تواند به رهبری گروه برسد. این مسئله ناامید کننده است چرا که ممکن است فردی که زیاد در گروه صحبت می کند توانایی های محدود و کمی برای رهبری داشته باشد اما به واسطه کمیت صحبت کردنش انتخاب شود درحالیکه کسی که کیفیت صحبت بالایی دارد و شایستگی تکلیفی دارد به دلیل کم صحبت کردن از مسند رهبری کنار گذاشته می شود. (برگرفته از پویایی گروهی- فورسایت)